اکثریت قریب به اتفاق مردم افغانستان مسلمان هستند.بیش از 1400 سال پیش اسلام خواستار برابری زن و مرد در پیشگاه خداوند شد و برای آنان حقوق مختلف در نظر گرفت از جمله حق رای. ارث . کار و اینکه شرکای زندگی خود را خود انتخاب کنند. پس از گذشت قرن ها ازصدور این حکم در حال حاضر این حقوق برای زنان یا توسط فرمان رسمی دولت یا شوهران یا پدران و برادرانشان تکذیب می شود. چه بسا در طی حکومت طالبان تحت نام اسلام بدتر از هر زمان دیگری بود.پس از سقوط طالبان بسیاری می گویند موقعیت سیاسی وفرهنگی زنان به نوعی بهتر شده است. ولی با وجود این تغییرات هنوز چالشهای بسیاری وجود دارد. هنوز هم در مناطق روستایی و بسیاری جاهای دیگر سرکوب زنان ادامه دارد و خانواده ها زنان مادران همسران و دخترانشان را ازحضور در عرصه های زندگی اجتماعی بر حذر می دارند. هنوز هم ازدواج اجباری و محرومیت از آموزشهای اولیه زندگی امری متداول است. مدارس دختران سوزانده می شود و آمار خودکشی در بین زنان افزوده.بی احترامی به قانون هر روز افزایش می یابد و شرایط برای زنان بدتر.خشونت روزمره علیه زنان روز به روز در افغانستان رو به افزایش است.خشونت روزمره علیه  زنان به حدی است که نمی شود تصور کرد.بر اساس آماری که در مجله نیوزویک 2011 منتشر شده است افغانستان در رده ده کشوربدتر دنیا در ارتباط با موقعیت زنان قرار دارد و این مسئله بر هیچیک از ما پوشیده نیست .و تا زمانیکه اوضاع و شرایط  پیشرفت برای این قشر فراهم نباشد امیدی برای  توسعه در آینده نیز نخواهد بود چرا که مادران امروز تربیت کننده نسل فرداست . نسلی که آینده سازان کشور است . بنابراین باید بستری فراهم نمود تا زنان بتوانند به آموزش و تربیه بپردازند و به خواسته های آنان توجه نمود نه آنکه آنان را سرکوب نمود و حقوق زنان را نادیده گرفت.

روز جهانی زن گرامی باد